พัฒนาการลูกน้อยตามวัย

ยกและหันศีรษะได้ชั่วครู่ขณะนอนคว่ำ

ทารกแรกเกิดยังคอไม่แข็ง แต่สามารถหันศีรษะไปด้านข้างเพื่อหายใจได้เมื่อนอนคว่ำ

มองหน้าและสบตาในระยะใกล้

ทารกแรกเกิดมองเห็นชัดที่ระยะประมาณ 20–30 เซนติเมตร ซึ่งพอดีกับระยะหน้าแม่ตอนให้นม

รีเฟล็กซ์แรกเกิดที่พบได้เป็นปกติ

ผวา ดูด ค้นหาเต้า และกำมือ คือปฏิกิริยาอัตโนมัติที่ยืนยันว่าระบบประสาทของลูกทำงานดี

ตอบสนองต่อเสียง และสงบลงเมื่อได้ยินเสียงแม่

ลูกวัย 1 เดือนแยกเสียงแม่ออกจากเสียงอื่นได้ และเริ่มส่งเสียงในลำคอเบา ๆ

มองตามใบหน้าและวัตถุที่เคลื่อนช้า ๆ

ลูกเริ่มใช้สายตาไล่ตามสิ่งที่เคลื่อนผ่านหน้าได้ประมาณครึ่งวงกลม

ยิ้มตอบเมื่อมีคนเล่นด้วย (Social smile)

รอยยิ้มที่ตอบสนองต่อคน ไม่ใช่ยิ้มขณะหลับ ถือเป็นหมุดหมายสำคัญด้านสังคมชิ้นแรก

ส่งเสียงอ้อแอ้ อูอา (Cooing)

เสียงสระยาว ๆ เช่น อู อา เอ คือการฝึกใช้กล่องเสียงและลิ้นก่อนจะพูดได้จริง

ชันคอได้มั่นคง และยันตัวขึ้นด้วยแขน

ศีรษะตั้งตรงได้ไม่โคลงเมื่ออุ้มนั่ง และดันตัวขึ้นด้วยข้อศอกได้ขณะนอนคว่ำ

เอามือมาประกบกัน และเอื้อมคว้าของ

จากมือที่เคยกำแน่น ลูกเริ่มแบมือ เอามือเข้าปาก และเอื้อมคว้าของที่เห็น

หัวเราะเสียงดัง และส่งเสียงโต้ตอบ

เสียงหัวเราะเต็มเสียงและการ “คุย” สลับกันไปมา คือรากฐานของทักษะการสนทนา

พลิกตัวได้เอง และเริ่มนั่งทรงตัว

พลิกคว่ำพลิกหงายได้ทั้งสองทาง และนั่งได้เมื่อมีที่พยุงหรือนั่งเองสั้น ๆ

เล่นเสียงพยางค์ บา-บา มา-มา

จากเสียงสระ ลูกเริ่มผสมพยัญชนะเป็นพยางค์ซ้ำ ๆ ซึ่งเป็นสะพานไปสู่คำแรก

นั่งเองมั่นคง คืบและคลานได้

ลูกนั่งได้เองโดยไม่ต้องพยุง เริ่มคืบ คลาน และเปลี่ยนจากท่านั่งเป็นท่าคลานได้

หยิบของชิ้นเล็กด้วยนิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้

การหยิบแบบคีบ (Pincer grasp) ทำให้ลูกหยิบอาหารเข้าปากเองได้ และต้องระวังการสำลัก

ติดแม่ และกลัวคนแปลกหน้า

การร้องเมื่อแม่เดินออกจากห้อง เป็นสัญญาณว่าลูกผูกพันกับคุณอย่างมั่นคง

เกาะยืน เกาะเดิน และก้าวแรก

เด็กส่วนใหญ่เกาะเดินได้ในช่วง 9–12 เดือน และเดินเองได้ระหว่าง 12–18 เดือน

พูดคำที่มีความหมายคำแรก

คำแรกอย่าง “แม่” “พ่อ” “หม่ำ” และการเข้าใจคำสั่งง่าย ๆ เช่น “ไม่”

โบกมือบ๊ายบาย ตบมือ และชี้นิ้วบอกความต้องการ

ท่าทางสื่อสารเหล่านี้คือสัญญาณสำคัญที่กุมารแพทย์ใช้ประเมินพัฒนาการด้านสังคม